Alles rolt

Het voetbalseizoen is weer begonnen.
Hoewel, begonnen....
Door de acties van de politie zal dit weekend maar een schamel aantal partijtjes doorgang kunnen vinden.
Triest eigenlijk, dat een gewoon potje voetbal tegenwoordig niet meer gespeeld kan worden zonder aanwezigheid van de hermandad.
Maar..., dat is maar één van de problemen waarmee het moderne voetbal worstelt.

Voetbal ontstond (na vele voorlopers) als een spelletje ter verpozing onder de arbeidersklasse in het 19e eeuwse Engeland om zo de grauwe werkelijkheid eventjes te ontvluchten.
Gezellig, jongens onder elkaar.
Nog steeds het adagium van de vele bierteams die het amateurvoetbal vandaag de dag nog steeds kent.
Dààr speelt men het voetbal zoals het bedoeld is.
In de beginperiode wilden deze voetbalpotjes nogal eens ontaarden in complete veldslagen, omdat er toen nog geen uniforme regels bestonden. Het invoeren van spelregels heeft zo'n 200 jaar geleden de opstootjes wel verminderd, maar nooit helemaal uitgebannen.
Het enige verschil met vroeger is dat de veldslagen tegenwoordig op de tribunes en in de binnensteden plaats vinden en niet meer op het veld.

Het grote geld heeft echter bezit genomen van het hedendaagse voetbal.
Was er bij de invoering van het betaald voetbal nog sprake van "een leuk zakcentje" voor de spelers, sinds de commercie haar intrede deed, zijn de salarissen tot in het ridicule omhoog geschoten.
Wat dat betreft staan de profspelers van vandaag wel héél ver af van de armoedzaaiers die het spelletje hebben uitgevonden.
Dat vele geld heeft het voetbal (en de sport in het algemeen) veel goeds gebracht: betere accomodaties, trainingsfaciliteiten en materiaal, medische begeleiding enz.
Maar het heeft ook een keerzijde, nog afgezien van de belachelijke salarissen die de topspelers toegeschoven krijgen.
Waar veel geld omgaat, liggen fraude en corruptie op de loer.
Immers, de commerciële investeerders willen wel waar voor hun geld, dus er moet gewonnen worden.
Alleen winnaars komen, met logo en sponsornaam, breed in beeld.
Het betekende bijna de doodsteek voor het professionele wielrennen toen bleek dat bijna het hele profpeloton van de verboden pilletjes snoepte en grote sponsoren, geschrokken door deze negatieve publiciteit, in grote getale afhaakten.
Hoe lang nog voordat sponsoren het voetbal in de steek laten?
Want, laten we wel zijn, er is héél, héél veel mis in het huidige voetbal.
Nee, doping is niet het grootste probleem bij het voetbal.
Maar berichten over frauduleus handelen zoals matchfixing, steken regelmatig de kop op.
Clubs worden opgekocht door oliesheiks en gasbaronnen.
Het geld wordt gretig aangenomen en nooit wordt de vraag gesteld op welke wijze deze lieden hun miljarden bij elkaar hebben gegraaid. Ze komen uit landen waar de levensstandaard van het gewone volk nog steeds ondermaats is. Was dit geld niet beter besteed als het was aangewend voor de  bevolking in de eigen regio? Beter onderwijs, betere medische zorg, sociale voorzieningen en arbeidsvoorwaarden?
De clubs met het meeste geld kopen overal de beste spelers weg, met als gevolg dat competities steeds minder interessant worden. De laatste acht van de Champions leage kun je vooraf al invullen.
Voetbalmakelaars verdienen een meer dan dikke boterham in de spelershandel.
De term mensenhandel lijkt voorbehouden voor het handelen in sexslavinnen, maar hoe moet je deze koehandel met voetballers dan noemen? Dat is toch ook mensenhandel?
In ieder geval handel in mensen.
En dat vinden we allemaal heel gewoon.
Of die makelaars altijd het belang van de speler wensen te dienen, waag ik te betwijfelen. Bij de meesten zal de eigen portemonnee wel op de eerste plaats komen, zodat sommige handeltjes rieken naar uitbuiting.
Wat te denken van hen die jonge talentjes uit Zuid Amerika weglokken naar het rijke westen met het verleidelijke vooruitzicht dat zij een sterspeler zullen worden in de dikbetaalde Europese competitie?
Willen ze echt deze kinderen uit hun uitzichtloze situatie bevrijden?
Welnee! Ze hopen dik geld te verdienen aan deze kinderen.
Kinderhandel!
Sommigen stoten inderdaad door naar de top, zoals Messi en Suarez.
De succesverhalen worden breed uitgemeten.
Maar al die voetballertjes die het niet redden? Wat komt er van hen terecht?
Een journalistiek onderzoek in deze zou ik toejuichen.

Televisierechten leveren miljarden op.
En al die geldstromen lopen door de (plakkerige) handen van de UEFA en FIFA bonzen.
Dat de bestuurlijke top volledig gecorrumpeerd is lijkt evident.
Immers, hoe is het anders mogelijk dat een wereldkampioenschap wordt toegewezen aan Qatar?
Een land zonder voetbalhistorie en een klimaat waar gewoon ademhalen in de hitte al levensbedreigend kan zijn.
En dat wereldkampioenschap in Rusland is ook duidelijk ge(ver)kocht met gasroebels.
Blatter is dikke vriendjes met Poetin en dat zegt eigenlijk al genoeg.
Onlangs stelde Poetin in een vraaggesprek zelfs voor om Blatter te nomineren voor een Nobelprijs!
Het moet toch niet gekker worden.
Trouwens, volgens mij bestaat er niet eens een Nobelprijs voor corruptie.
En dan die farce om zich te laten herverkiezen als voorzitter van de FIFA en dan een maand later toch terug te treden.
Zijn gedoodverfde opvolger is Michel Platini, de voorzitter van de UEFA.
Maar is dat de man die de FIFA moet ontdoen van fraude en corruptie?
Hij stemde, tegen de afspraken in, voor Qatar en enige tijd later kreeg zijn zoon een dikbetaalde baan in het oliestaatje.
Zo iemand moeten we toch niet willen?
Als hij werkelijk wordt verkozen, is dat het bewijs dat corruptie en omkoping nog steeds welig tieren.

Jammer dat een stel geld- en machtsbeluste boeven het voetbal zo langzamerhand de nek omdraait.
Want op zich is het natuurlijk best een leuk spelletje.....

Baasjes

Ja hoor.
Deze week kwam het bericht door dat de baas van de FIFA, Sepp Blatter (van 10 maart 1936!) graag nog een nieuwe periode van 4 jaar in deze functie herbenoemd wil worden.
Zijn aantreden in 1998 ging al gepaard met verhalen over corruptie en omkoping en ook tijdens zijn lange zittingsperiode verstomden deze geruchten nimmer, met als hoogtepunt de toewijzing van de Wereldkampioenschappen in Qatar in 2022,
Ondanks allerlei miskleunen en een ziekelijke halsstarrigheid als het gaat om het moderniseren van het voetbal, wil meneer Sepp graag nog een poosje blijven.
Zijn ideeën om het voetbal te vernieuwen (o.a. de golden goal) gingen al snel ter ziele.
Meneer denkt, dat de ideeën van anderen nooit beter kunnen zijn als die van hem en legt ze daarom bij voorbaat naast zich neer.
Vastgeroest in het verleden wil hij alles maar bij het oude laten.
Maar ach, de goeie man is intussen 78!
Dan denk je toch, ga toch vissen man, en geef de leiding in handen van een jongere generatie.

Wat is dat toch, die ziekelijke lust naar macht.
Ongetwijfeld is het baantje van Sepp uiterst lucratief en geeft het aanzien, status.
Maar hoe groot is het bord voor je kop, als je zonder blikken of blozen, na zoveel brevetten van onvermogen te hebben afgeleverd, nogmaals voor een zittingsperiode opteert?
Baasjes zijn het, die alle mogelijke middelen in de strijd werpen om hun apenrots te verdedigen.
Ze doen alle aantijgingen van corruptie en malafide praktijken af als lasterpraat en lulkoek maar weten ondanks alle kritiek toch op hun positie te blijven.
Een beter bewijs voor corruptie is er niet.

Meneer Sepp is niet de enige.
De wereld zit vol met zulke baasjes.
En dat leidt vaak tot hachelijke situaties in de wereld.
Want als deze lieden aan het hoofd komen te staan van een volk of staat of ideologie, dan is de ellende vaak niet te overzien.
Ze manipuleren, indoctrineren, corrumperen en vertellen de wereld met een stalen gezicht dat het welzijn van hun volk voor hen op de eerste plaats komt.
En wie het niet met ze eens is, die moet dat maar zeggen. Hardop graag.
Dan weten ze hem tenminste te vinden en kunnen hem op de een of andere manier de mond snoeren.
We kennen de voorbeelden uit het verleden.
De voorbeelden uit het heden zijn talrijk.
Het is niet het welzijn van het volk dat hen drijft.
Het gaat hen slechts om de macht en het vasthouden van die macht.
Waarom?
Omdat het status geeft en in veel gevallen de mogelijkheid om rijkdom bij elkaar te stelen..

Gelukkig komen niet alle baasjes in de situatie om hun machtswellust bot te vieren op een heel volk.
De meesten worden gewoon weggehoond om hun denkbeelden.
Anderen zijn niet in staat om een geraffineerd netwerk op te zetten om hen in de machtspositie te manoeuvreren.
In het gunstigste geval trouwen ze een dominante vrouw en krijgen ze de kans niet.
Soms komen ze aan het hoofd te staan van een organisatie.
Vervelend, maar niet echt gevaarlijk.
Zoals Sepp.
Als voorzitter van de Wereldvoetbalbond kan hij natuurlijk een hoop mensen frustreren, maar echt gevaarlijk? Nee...

Bestaan ze dan niet, integere leiders?
Jawel, maar je moet ze met een lantaarntje zoeken.
Volgens mij was Jaques Rogge er zo een.
De voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité van 2001 tot 2013.
Een man van onbesproken gedrag die vocht voor de zuiverheid in de sport en de corruptie in het Olympische wereldje grotendeels uitbande.
Na 12 jaar voorzitterschap en 70 jaar oud vond hij het genoeg.
Kan Sepp een voorbeeld aan nemen.