Morris mini

The Lion King is terug.

Ik heb de eerste versie gezien. De magistrale musical met schitterende songs van Elton John en Tim Rice en de werkelijk fantastische kostuums.

Het verhaal van Afrika, waar een nieuwe dag aanbreekt en een nieuw leven wordt verwelkomd.

Het verhaal over de pasgeboren leeuwenwelp Simba, voor wie de "circle of life" nog maar net begint.

Een verhaal over avontuur, hoop, moed en liefde.

Over teleurstellingen, maar ook over prachtige vriendschappen.

De moeilijke, maar o zo interessante reis op weg naar volwassenheid......

De grote boze buitenwereld draait door. Er zijn aanslagen in Barcelona, Trump ontslaat zijn zoveelste "medewerker" en er wordt gelekt vanuit de kabinetsonderhandelingen.

Deze zaken hebben weinig nieuwswaarde. Ze gebeuren volgende week wel weer. Of de week daarop, als een repeterende breuk.
Nu even niet belangrijk.

Deze week was er veel grootser nieuws!

Toch heeft het de krant, noch het journaal gehaald. Het was geen item in het praatprogramma van Eva Jinek.

Onbegrijpelijk.....

Het went nooit.

Elke keer is er weer die ongelofelijke verwondering bij het aanschouwen van een nieuw leven.

Deze week, donderdag de 17de, mochten wij Morris verwelkomen, zoon van Laura en Pieter, broertje van "grote zussen" Malu en Pem.
Een jongen, die de scheve verhouding wat betreft de man/vrouw verdeling binnen de groep van kleinkinderen enigszins in evenwicht trekt. 
Vrijdagmiddag gauw gaan kijken, met het geboortebord, dat al enkele maanden klaar stond en waarop ik gisterenavond je naam heb gepenseeld, onder mijn arm. 
Nieuwsgierig naar jou, kleine, nieuwe wereldburger.

Klein, klein manneke.
Morris mini.
Gewikkeld in een dekentje lig je lekker bij mamma op schoot.
Vanonder je mutsje is een mooi gaaf toetje zichtbaar, de oogjes gesloten en een diepe frons op je voorhoofd.
Onschuldig en je nog niet bewust van de grote wereld om je heen.
Aan het begin van jouw "circle of life".
Wat heeft het leven voor jou in petto? Wat ga je worden?
Brandweerman of hersenchirurg? Profvoetballer of advocaat? Popartiest of concertpianist?
Automonteur of computertechneut?
Tegen de tijd dat jij groot bent is dat laatste bijna hetzelfde.
Is het belangrijk wat je gaat worden? Welnee.
Veel belangrijker is, wie je gaat worden.....

De voortekenen zijn hoopvol en geruststellend.
Geboren onder het sterrenbeeld Leeuw, een echt leeuwenjong. De sterren beloven dat je op zult groeien tot een zelfverzekerd, loyaal en ambitieus manneke. Een mooi vooruitzicht.
Aan liefde zal het jou niet ontbreken. 
Een geweldige pappa en mamma, twee stoere zussen.
En een heleboel lieve mensen die het allerbeste met jou voorhebben.
Dat zit wel goed.
We zullen je knuffelen en verwennen.
Je geduldig de dingen leren die nodig zijn om gezond en gelukkig op te groeien.
We zullen met je spelen, lachen en pret maken.
En je troosten als je verdriet hebt.
Maar ook liefdevol vermanen, als je bij je ontdekkingstocht door de wereld gevaarlijke grenzen dreigt te overschrijden, om je zo te behoeden voor risicovolle situaties.
We zullen over je waken en helpen waar we kunnen.
Maak je geen zorgen, alles komt goed.
Hakuna matata.....
Mijn wens voor jou: een mooie onbezorgde jeugd, die jou zal vormen tot een prettig, geweldig mens.
Dat je zult opgroeien tot een man die de wereld een beetje mooier en beter maakt.....

Even voor de duidelijkheid, deze Morris mini is niet te koop.
Voor geen goud.....

Handen

Een heel bijzondere Vaderdag

Je bent zo klein.
En toch zo volmaakt.
Die handjes.....

Bij je hoofdje een grote hand, waarin je bijna kunt verdwijnen.
Een hand die muren sloopt, maar ook weer opbouwt.
Die sleutelt, en met kracht weerbarstige moeren loswrikt.
Een hand die maakt, creëert.
Die stevig en krachtig aanvoelt in mijn hand.
Handen die stoeien met honden.
Ruw en uitgelaten, maar liefdevol.

Nu is het een hand die met ongelofelijke tederheid je haartjes streelt.
Een vinger, die je oorschelpje beroert.
Uit de beweging is de bewondering af te lezen.
Dat jij bestaat.
Dat jij er bent.
Onlosmakelijk deel van die handen, van die man, die vader.
Jouw pappa.

Zijn handen zullen je verzorgen, voeden, beschermen.
En soms misschien terecht wijzen.
Maar altijd met liefde.

Jouw armpjes bewegen nog zonder controle.
Je handjes grijpen nog zonder doel.
Minuscule vingertjes die zich strekken.
Maar die handjes zullen leren.....

Ze zullen je mondje zoeken, en vinden.
Voedsel naar je mondje brengen.
Ontdekken dat niet alles eetbaar is.
Je steekt ze in de lucht, als je het uitkraait.
Ze wrijven door je oogjes bij verdriet.
Of als je moe bent.

Je handjes leren aaien, strelen, graaien.
Je tederheid betonen.
Aan pappa en mamma.
Aan de poezen en de honden.
Soms zal een neus of staart het moeten ontgelden.

Je leert tekenen, schrijven.
Je schoenen strikken.
Misschien een muziekinstrument bespelen.
Je leert met je handen iets maken.
Creëren.
Net als pappa.....

Malu.
"Tevredenheid", is je naam.
De wereld krijgt met jou een nieuwe kans......