Chaos

    

    In 1986 verscheen de roman “Forrest Gump” van Winston Groom. In 1994 bracht Paramount Pictures onder dezelfde titel de verfilming van het boek uit met in de hoofdrol Tom Hanks. Een film die zes Academy Awards in de wacht sleepte, inclusief die voor “Beste film”.

    Vorige week was de film weer te zien op Paramount Pictures Channel.

Ik heb gekeken en het is en blijft een prachtige film met een geweldige Tom Hanks.

Tijdens de scene waarin Forrest, nadat Jenny hem weer heeft verlaten, ineens zin krijgt om te gaan hardlopen en de U.S. enkele malen van oost naar west en vice versa doorkruist, viel mij plots een gedachte in..... 

Het was op het moment dat een grote horde mensen achter Forrest aanholt, in de verwachting dat hij met zijn hardloopmarathon de mensheid vast een belangrijke boodschap wil brengen. Plotseling stopt hij en de meute kijkt hem verwachtingsvol aan. Stil, hij gaat wat zeggen.

Maar Forrest heeft geen boodschap, zijn marathon geen diepere betekenis. Op de vragen van de journalisten antwoordt hij: “I just felt like running”.

Een hersenloze meute die kritiekloos achter iemand aanholt waarvan zij denken dat hij een belangrijke boodschap voor de mensheid heeft en doortrapte volgelingen die er beter van denken te worden als ze hun “idool” maar blindelings volgen. Waar hebben we dat meer gezien....

 

    Het kan haast geen toeval zijn dat Forrest Gump zo prachtig rijmt op de naam van de huidige president van de USA, want naast de levensgrote verschillen tussen deze twee personen zijn er ook een aantal opmerkelijke overeenkomsten. Allereerst valt natuurlijk direct op dat deze twee personen ondanks hun overduidelijke verstandelijke beperkingen er toch in slagen om zeer succesvol te zijn als zakenman, de een in vastgoed, de ander in de garnalen verwerkingsindustrie. Ook vertonen de twee heren zich opvallend vaak met een rode baseball-pet. Daarnaast hebben beide geen flauw benul hoe je met vrouwen dient om te gaan al is de manier waarop zich dit manifesteert bij beide personen zeer verschillend. Waar de een op een onbeholpen manier zijn tomeloze liefde tracht te uiten, gaat de ander op een volkomen respectloze wijze met vrouwen om.

De verschillen tussen de twee personages zijn natuurlijk groter dan de overeenkomsten. Waar Forrest een oorlogsheld werd, wist Trump zijn uitzending naar Vietnam te ontlopen. En waar de een al snel de sympathie verdient...... 

    Als ik Donald tekeer zie gaan met zijn decreten en handelsbeperkingen die net zo snel worden ingetrokken als dat ze uitgevaardigd worden, zijn claims op Groenland, Canada en Panama, zijn krankzinnige ideeën over Gaza, zijn idolate gezwijmel voor Poetin en zijn onophoudelijke pogingen om de Amerikaanse democratie uit te hollen, dan kàn ik mij (zij het met moeite) voorstellen dat er mensen zijn die denken dat hij daar een diepere bedoeling mee heeft en hem daarom blindelings volgen. Dan zijn er natuurlijk ook nog de goedgelovigen die aan zijn lippen hangen als hij beweert dat God hem heeft gespaard bij de aanslag op zijn leven omdat Hij "Grote Plannen" heeft met zelfbenoemde Messias Donald. (persoonlijk denk ik dat God hem heeft gespaard om zo het Amerikaanse volk te straffen)

Èn dan zijn er natuurlijk de louche zakenlui en politici die denken voordeel te kunnen halen uit hun steun aan Trump.

    Toch denk ik dat Donald op de vraag wat nou de diepere gedachte achter al zijn handelen is en hij daar een (eerlijk!) antwoord op zou geven, zou zeggen:

"I just felt like creating chaos."

Waar is Jevgeni?

 

    Ik heb via FaceBook al een amber alert uit laten gaan, want ik maak me toch echt grote zorgen over Jevgeni. Ach, het is niet zo gek dat hij zichzelf in de nesten heeft gewerkt, want een opgewonden standje zoals Jevgeni, tja, dat loopt een keer gierend uit de klauw. Zoals hij ruzie maakte met zijn vriendje Vladimir! Nou, daar kunnen Donald en Joe nog een puntje aan zuigen!

Ik ben bang dat hij zijn hand overspeeld heeft en dat Vladimir niet langer vriendjes met hem wil zijn. Vladimir had misschien al eerder moeten aangeven dat hij het optreden van Jevgeni niet zo leuk vond, dan was het misschien niet zo ver gekomen.

Maar ik denk dat Vladimir een beetje bang is voor Jevgeni. Zoals hij trouwens, volgens vele verhalen, een enorme bangebroek schijnt te zijn die dagelijks een buisje Norrit leeg eet omdat het hem constant dun door de broek loopt. Hij durft niet eens gewoon met iemand aan tafel te zitten, bang dat ze hem wat aandoen of besmetten met een of ander gevaarlijk virus.

Tja, zoals de waard is......

    Waar Jevgeni van zijn hart geen moordkuil maakt (wat hij overigens wel met menig Oekraïnse stad doet) en ongezouten kritiek spuit richting het Russische opperbevel, manoeuvreert Vladimir wat omzichtiger. Door de Russische bevolking met een constante stroom van desinformatie te brainwashen en de enkeling die daar toch niet intrapt stilletjes uit de gemeenschap te verwijderen door vergiftiging of jarenlange opsluiting, heeft hij zich een omgeving gecreëerd waarin hij zich redelijk onaantastbaar waant. Maar, hij blijft voorzichtig! Als er binnen het kringetje van vertrouwelingen ook maar iemand het hart in zijn donder heeft om een kritische opmerking te maken dan kan hij een uitnodiging verwachten voor een bijeenkomst in een hoog flatgebouw, waar hij dan mag demonstreren of hij ook zonder vliegtuig vliegen kan.

    En daarom maak ik mij zorgen om Jevgeni.

Want Aleksandr, dat andere vriendje van Vladimir, die mag dan wel beweren dat Jevgeni na zijn afgeblazen staatsgreep op zijn voorspraak een veilig heenkomen in Belarus zou vinden, ik heb zo mijn twijfels. Want die Aleksandr is volgens mij zo slecht als katoen van een cent de el.

Gisteren (donderdag 6 juli) beweerde hij trouwens dat Jevgeni niet langer in Belarus zou zijn, maar was uitgeweken naar zijn woning in Sint Petersburg. Bijna tegelijkertijd kwam het bericht dat de Russische geheime dienst FSB al op 24 juni een inval gedaan zou hebben in de woning van Prigozjin, waar wapens, munitie, goudstaven en 100 miljoen dollar aangetroffen zou zijn, plùs pruiken en andere zaken die voor vermomming gebruikt kunnen worden.

    Wat ik ook zo vreemd vind? Dat Jevgeni om de haverklap een filmpje op social media (Telegram) postte om zijn misnoegen kenbaar te maken en dat we sinds zijn afgebroken opmars naar Moskou niets meer van hem hebben vernomen. Ja, een audio boodschap waarin hij tekst en uitleg gaf over zijn optreden. Maar in hoeverre dat authentiek was, ook daar heb ik zo mijn twijfels over. Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat Erik van Muiswinkel hier meer van weet!

    Mocht hij tot nu toe de dans ontsprongen zijn, dan is het te hopen dat de FSB zijn verkleedspulletjes niet heeft meegenomen. Die zal hij nog nodig hebben!

Overigens denk ik dat er al lang korte metten gemaakt is met Jevgeni Pregozjin. Die is de gehaktmolen ingegaan en aan de honden opgevoerd. Poetin houdt niet van halve maatregelen.

De enige vraag die blijft hangen is, of de honden het overleefd hebben.....

Vijftig tinten grijs

Nee, deze titel heeft niet alleen betrekking op ons reisgezelschap, dat woensdag 10 mei een bezoek bracht aan Rotjeknor, maar verwijst ook naar de kleurschakeringen die het zwerk die dag kleurden. Ja, de gestage opwarming van de aarde lijkt dit voorjaar toch even een pas op de plaats te maken en het huidige lenteseizoen doet nostalgische gevoelens opborrelen van hoe het vroeger was.
Maar.... we mochten niet klagen. De lucht was dan wel grijs en het zonnetje liet zich de gehele dag niet zien, het was tenminste droog, wat in die week op dinsdag en donderdag zeker nìet het geval was. Kortom, het senioren comité had een uitstekende en wijze keuze gedaan door de jaarlijkse uitgaansdag juist op dèze woensdag te plannen!

Ach, mopperen op het weer is nou eenmaal een nationale hobby èn van alle tijden. Dat meen ik tenminste op te mogen maken uit een gedichtje dat deze week toevallig mijn pad kruiste en wat ik u niet wil onthouden.

        De harfst en de lent. 

                De Harfst klaogde aon de Lent':

                        Nooit is 'en mins content,

                Ik gaf hum wat ie hebben wou,

                En nou verlangt ie weer naor ou. -

                ‘Och, (zei de Lent') dâ 's hier zien lot:

                Hoop duut hum leven, nie 't genot!’ -

                                       
                                    (Uit: "Kriekende Kriekske" van Bernhard van Meurs 1835-1915)

Het senioren comité was na de ervaringen van vorig jaar blijkbaar tot de conclusie gekomen dat er zeker waarheid schuilt in het spreekwoord dat "Je een ouwe aap geen nieuwe kunstjes moet leren". Toen werd namelijk van het jarenlang gebruikte concept afgeweken, waardoor een aantal senioren, hierdoor in totale verwarring gebracht, het gezamenlijk instapmoment miste en onderweg door de bus moest worden opgepikt.

In ieder geval, rond 9.00 uur begon het Dorpshuis vol te stromen met een honderdtal senioren die onder het genot van koffie, thee en iets lekkers werden verwelkomd door Kees, de voorzitter van het comité, die ons vertelde dat het seniorenuitje dit jaar zou bestaan uit een bezoek aan de Rotterdamse havens.

Zo, dat kon wel eens een interessant reisje worden èn niet geheel ongevaarlijk! De laatste tijd wordt er in Rotterdam bijna dagelijks wel een zware vuurwerkbom tot ontploffing gebracht in een portiek of bij een woonhuis door waarschijnlijk onverlaten uit het drugsmilieu. 

Over drugs gesproken, ik begon mij af te vragen of er misschien ook een excursie in de containerhaven aan dit reisje gekoppeld zou zijn, waar wij getuige zouden mogen zijn van de Rotterdamse hermandad die daar jacht maakt op jeugdige delinquenten welke zich bezig houden met het verwijderen van verdovende middelen uit de daar opgetaste containers.

Rond een uur of tien stapten wij in de twee gereedstaande bussen. Het 'jonge grut' (i.c. de leden van het comité) zocht ‘uiteraard’ een plekje achterin.

Tijdens de rit naar Rotterdam raakte ik in een diepgaand levens- en wereldbeschouwend gesprek met mijn reisgenoot Sjaak, waardoor ik blijkbaar een kortstondige file en de oude Maastunnel gemist heb. Zo werd mij althans verteld bij aankomst bij de rondvaartboot.

Nou, rondvaartboot, dit mocht wel een schip heten. Het kon in ieder geval met gemak ons gezelschap accomoderen.

Na de afvaart werden we getrakteerd op koffie met gebak. Wij zaten gezellig bovenin het schip te kletsen dus ik sloot wat later aan in de koffierij. Dat betekende dat de "gemakkelijke" gebakjes al weg waren en zo werd ik veroordeeld tot een "lastige". U kent ze wel, zo'n kruising tussen een Bossche Bol en een tompouce, onmogelijk om dat zonder knoeien te consumeren. Een stelling die door mij bevestigd werd.

Terwijl wij daarna door het scheepspersoneel voorzien werden van een drankje trad een oudere 'kapitein', die waarschijnlijk in die hoedanigheid de kiellegging van ons schip nog had meegemaakt, op als gids.

Met de microfoon half in de mond vertelde hij (waarschijnlijk) over allerlei zaken die in de haven en op de kades waar wij langs vaarden, te zien waren.

Óf hij hield de microfoon te dicht op zijn mond, óf hij had 's morgens vergeten zijn gebit in te doen, in ieder geval was er van zijn met weinig passie vertelde verhaal nauwelijks iets te verstaan. 

Maar.... het kan natuurlijk ook gelegen hebben aan het gehoor van zijn gehoor*. 

Dat is bij het meerendeel binnen onze leeftijdscategorie toch aan enige slijtage onderhevig. 

Het gevolg was in ieder geval dat ons gezelschap aan de verschillende tafeltjes het gesprek al snel weer hervatte en er nog nauwelijks naar de goede man geluisterd werd. Hij heeft het trouwens al snel opgegeven....

Na een voortreffelijke lunch aan boord tijdens onze tocht zocht menigeen even het buitendek op voor een frisse neus. Nou is dat in zo'n haven, ondanks de breedte van de Maas aldaar, toch wel een dingetje: qua temperatuur inderdaad fris, maar een zweem van dieseldampen hangt daar toch constant in de lucht.

Natuurlijk hebben we maar een klein deel van het havengebied doorkruist, maar we hebben toch heel wat gezien! Maar vooral lekker bijgepraat met bekenden en een enkele (nog) onbekende.

De bussen brachten ons weer veilig naar Oud Ade, waar na een gezellig borreluurtje een uitstekende Chinese rijsttafel op ons wachtte! Nou, de uitnodiging om daarop aan te vallen was in ieder geval nìet aan dovemansoren gericht....

Bedankt organiserend seniorencomité! Volgend jaar ben ik graag weer van de partij!

In het weekend vierde Feyenoord het zestiende landskampioenschap. Rotterdam vierde een geweldig feest, en terecht. Zij waren dit jaar verreweg de beste.

Niet mijn cluppie, maar niettemin: Van Harte gefeliciteerd, Rotterdam!

*gehoor 

het gehoor; zelfs.naamw. Uitspraak: [xǝ'hor] 1) vermogen om te horen. 2) luisteraars

Noordeinde 104 XVIII

Ouwe klooje

Ik vertelde u al dat in het museum van oude ambachten en speelgoed in Terschuur, dat we enige tijd geleden met de senioren van Oud Ade bezochten, ook vele verzamelingen bijeen gebracht zijn. Zo zag ik in een kast een verzameling die een herinnering bij mij deed opborrelen uit mijn vroegste jeugd: een kast vol met flesjes en verstuivers van Boldoot en 4711.

Mijn moeder had een kleine witte handtas, die alleen op zondag werd opgezocht als we naar de kerk wandelden. In het tasje onder andere een zakdoekje en een flesje met sterk geurend spul: eau de cologne, of, in goed Veens: ouwe klooje (waarbij de "oo"-klank moet klinken als in "voor"). 

Ik mocht een keer aan het flesje ruiken en moeder vertelde dat het was om je te verfrissen. Maar ze was er erg zuinig op, wat bij mij het vermoeden deed rijzen dat het wel heel duur moest zijn. 

Als het flesje leeg was, liet ze het vullen bij de plaatselijke manufacturier, B.H. Stockmann (what's in a name). Op de toonbank stond een grote fles van Boldoot van waaruit het flesje gevuld werd. De man achter de toonbank pompte, door in een gummibal te knijpen, vloeistof in de buis die bovenop de fles stond, tot de gevraagde hoeveelheid bereikt was. Daarna hield hij het flesje onder de tuit en draaide het kraantje open, waarna het flesje volstroomde. 

Ik heb deze magische handelingen een keer mogen aanschouwen.....

Ik geloof niet dat ik die ouwe klooje echt "lekker" vond ruiken. Het was meer een vreemde en vooral sterke geur. Lekkere geuren kende ik alleen uit de natuur: rozen, hyacinten, narcissen, violieren, opengescheurde bollengrond...... Zelfs het stukje zeep waarmee we wekelijks op zaterdagmiddag werden afgesopt in de teil kende nauwelijks geur....

Ik groeide op in de jaren dat Nederland opkrabbelde na de ellende van de Tweede Wereldoorlog en ik besef dat persoonlijke hygiene toen niet de hoogste prioriteit had. Zeker als de geldelijke middelen schaars waren werd eerst gekozen voor voeding en kleding. In de winkels (althans de zaken waar ik als kind kwam) zag je dan ook geen schappen vol met flacons, spuitbussen, potjes, flesjes en verstuivers met deodoranten, parfums, bodylotions, eau de toilettes, shampoos  en badoliën van 1001 verschillende merken, zoals je vandaag de dag kunt aantreffen in elke willekeurige drogisterij of supermarkt. Ik heb daar tenminste geen actieve herinneringen aan......

De oude Egyptenaren kenden al het gebruik van parfums en geurende oliën. Ze geloofden dat de goden bijzonder geurige wezens waren en dat de geuren van parfums daarom beschermden tegen het kwaad. Bij begrafenisrituelen werd dan ook ruim gebruik gemaakt van parfums, al vermoed ik dat dat niet alleen was om de goden te behagen..... 

In vele sprookjes en verhalen zijn "stank" en "kwade geuren" nog steeds synoniemen van elkaar.

Ook nu gebruiken we lekkere geurtjes vooral om onwelriekendheid (zeg maar: stank) te verdrijven, dan wel te maskeren: geurblokjes in het urinoir en geurstokjes, spuitbussen of verstuivers op het toilet. En we kennen natuurlijk allemaal de "Turkse Douche" (even spuiten met je deodorant om de ergste zweetlucht te verdrijven).

Nou is stank een relatief begrip. Wat de één lekker vindt ruiken, vindt de ander stinken. Zo vinden sommigen violieren, hyacinten of sommige lelies stinken. Het is dan vaak dat men de zware lucht van deze bloemen niet verdraagt en er zelfs hoofdpijn van krijgt.

Honderd jaar geleden vond het gewone volk de rijkelijk met parfum besprenkelde dames van de gegoede burgerij blijkbaar óók stinken. Dit kunnen we afleiden aan het feit dat de beer- of strontkar, die tot 1935 twee maal in de week de strontemmers bij de huishoudens in onze hoofdstad ophaalde, door de Amsterdammers gekscherend werd aangeduid als "de Boldootkar"......

Attentie! Attentie!

Twee jaartjes werden overgeslagen. Vanwege corona. Maar afgelopen woensdag, 18 mei was het dan eindelijk zover! De senioren van Oud Ade trokken er, dankzij de tomeloze inspanningen van het plaatselijke seniorencomite, op uit om een mooie dag te gaan beleven!

Dat met het klimmen der jaren bepaalde gewoonten inslijten is een gegeven, wat maakt dat de seniore medemens wat minder gemakkelijk switcht naar een afwijkend patroon. De korte, heldere aankondiging op de uitnodigingskaart: "aanvang 9 uur bij het dorpshuis, koffie op locatie" was ongetwijfeld zo gekozen om misverstanden te voorkomen en zal zeker voor de "jonkies" die voor het eerst mee gingen duidelijk zijn geweest, maar voor de oudere senioren, van vóór corona zal ik maar zeggen, was het klontje niet bij allen zo klaar.....

Als je sinds jaar en dag gewend bent dat er verzameld wordt in het Dorpshuis, waar de dag wordt afgetrapt met een kopje koffie met wat lekkers en al kwebbelend gewacht wordt op de bus, dan lees je die "aanvang 9 uur" als...... bìnnen lopen vanaf 9 uur. De mededeling "koffie op locatie" is voor jou als ouwe rot overbodig, want da's elk jaar zo. En het Dorpshuis is tenslotte een locatie. Toch?

In ieder geval, ik keek enigszins bevreemd op toen ik de bus al klaar zag staan toen ik even over 9 de brug opliep en mijn medereisgenoten reeds op het plein verzameld zag, klaar om in te stappen. U weet nu meteen tot welke categorie senioren ik gerekend dien te worden.....

Even voor de duidelijkheid, het ligt aan mij. De leden van het organisatiecomité treft geen blaam. Het enige verwijt dat hen gemaakt zou kùnnen worden, is dat zij nog over een jonge, soepele en lenige geest beschikken, die dit soort kleine veranderingen moeiteloos verwerkt en daarom komt het ook niet bij hen op dat sommigen (met een meer "stramme" geest) daar wèl wat moeite mee hebben.

Maar, ik was gelukkig nog op tijd!

Ik groette hier en daar bekenden en verbaasde mij over de vele "jongeren" die blijkbaar ook waren toegetreden tot de "clan der senioren"!

We namen allen plaats in de luxueuze dubbeldekker en gingen op weg naar het Oude Ambachten & Speelgoedmuseum in het Gelderse Terschuur, gelegen nabij de afslag Nijkerk van de A1.

Maar voor we daar aankwamen, moest de chauffeur toch nog even een rondje rijden om wat senioren (uit mijn categorie) op te pikken die bij het Dorpshuis gearriveerd waren toen de bus reeds vertrokken was. Dankzij de moderne communicatiemiddelen waarover de mensheid thans beschikt werd er contact gelegd en konden zij zich alsnog bij ons gezelschap aansluiten.

Na een voorspoedige reis tijdens welke flink werd bijgepraat en nieuwe contacten werden gelegd, arriveerden we rond half elf bij het genoemde museum, wat ook een locatie bleek te zijn, aangezien we na binnentreden werden getrakteerd op een heerlijk kopje koffie met gebak!

Daarna mochten we los in het museum. Er werd gewezen op de verschillende looproutes, maar ik had de indruk dat maar weinigen zich daar iets van aantrokken. Bij de oude ambachten waren zo'n 160 beroepen bijeengebracht in uitgestald gereedschap en werktuigen, winkeltjes of complete werkplaatsjes. Soms waren er zwart-wit filmpjes waarop de handwerkslieden uit vervlogen tijden te zien waren tijdens de arbeid, op andere plaatsen speelde een vrijwilliger de noeste arbeider uit het verleden. Zo had ik een leuk onderhoud met een oude baas die aan het worstelen was met een glas-in-lood raam. Je kon het zo gek niet verzinnen, of het oude ambacht was aanwezig. Hoewel....., het atelier van de oudste beroepsgroep heb ik niet kunnen ontdekken....

Daarnaast waren er verzamelingen te zien, waarschijnlijk ooit in wanhoop door erfgenamen aan het museum geschonken na het overlijden van moeder, oma, tante Cor of ome Jaap. Werkelijk! De duvel en zijn ouwe moer wordt/werd verzameld! Eierdopjes, vingerhoedjes, kroonkurken, aanstekers, beeldjes van olifantjes, poesjes, hondjes, smurfen, laven, etc. etc. Maar ook de verzamelobjecten die ik nog uit mijn eigen jeugd en jonge jaren kende zoals speldjes, sleutelhangers, flippo's.....

"Attentie! Attentie!", klonk het luid vanuit de verdekt opgestelde luidsprekers in het museum....

"Wil de heer Meyer, Henk Meyer, naar de balie bij de ingang komen? De heer Meyer, Henk Meyer..... Oproep voor de heer Meyer. Bij de balie wacht uw vrouw op u.... Ze is u kwijt!......"

Wij keken elkaar verbaasd aan. Kenden we een Henk Meyer? Was er een Henk Meyer in ons gezelschap? Wij dachten van niet. Het echtpaar Meyer maakte waarschijnlijk deel uit van een andere groep museumbezoekers....

Wat later werden we via diezelfde geluidsinstallatie opgeroepen om naar de ruimten te komen waar we de koffie hadden genuttigd. Daar werd een prima lunch geserveerd die eenieder zich goed liet smaken.

Na de lunch hebben we de verzameling speelgoed bekeken. Er was een ferme, doch slechts gedeeltelijk geslaagde poging gedaan om alles enigszins ordelijk ten toon te stellen. Man, wat was het veel.... Zo veel! Poppenhuizen, autootjes, treintjes, puzzels, gezelschapspellen, poppen, meccano, knex, bambino steentjes (armeluis' lego), knikkers, skelters, poppenwagens enz. enz. Alleen al de verzameling teddyberen was gigantisch! 

Maar... op een gegeven moment trekt toch het prachtige weer buiten en langzaam maar zeker vertrokken de meesten van ons gezelschap naar het terras buiten om een verfrissende versnapering te nuttigen....

Bij het naar buiten lopen ontwaarde ik een schriel oud vrouwtje bij de balie..... Mevrouw Meyer?

Ze zat ineengedoken op een stoel naast de bak met gevonden voorwerpen.

Ik heb haar even bekeken. Ik denk niet dat Henk haar nog is op komen halen.....

Om half vier werd de terugreis aanvaard en aangekomen in Oud Ade wachtte ons, na een borrel-half-uurtje een heerlijk en uitgebreid buffet. Het smaakte geweldig!

Hans en Willem, de uittredende nestors van het Seniorencomité, kregen een welverdiende huldiging en de winnaars van de klaverjas competitie werden bekend gemaakt en geroemd om hun prestaties.

Het was al met al weer een geweldig geslaagde dag en een welgemeend "dankjewel" richting het organiserende Seniorencomité is dan ook meer dan op zijn plaats!

Nog 364 nachtjes slapen.........!

Op de valreep

Het is de laatste dag van 2021.

Een dag van omzien naar het verleden en het richten van de blik op de toekomst.

Met hoop en vertrouwen, elke keer weer.

Het komende jaar zal beter zijn.... 

Maar ook een dag om afscheid te nemen, een dag om deuren achter ons te sluiten.

Zoals vroeger mensen, die per boot naar verre landen vertrokken, nog eenmaal met kennissen en vrienden het glas hieven, staande op de loopplank, zo hef ik met u het glas.

Op de valreep.......

Tien jaar geleden begon ik op aandringen van mijn broertje, bij het begin van 2012, met het schrijven van mijn eerste Schildersverdrietje.
Ik sprak toen mijn bewondering uit voor hem, die al een half jaar lang, elke week een pareltje aan zijn blogketting reeg en ik vroeg mijzelf vertwijfeld af of ik diezelfde discipline ook op zou kunnen brengen. 

Hij stopte na een jaar, ik ging door.....

Nee, dit was geen verdienste of het resultaat van een ongekend doorzettingsvermogen. Nee hoor, heel simpel: ik ben een gewoontedier. En eenmaal in een gewoonte gevangen, kan ik mij daar maar moeilijk van los maken. Zoals Methusalem, de hamster, in zijn tredmolentje almaar doordraafde....... 

Nou, nog ééntje dan, dacht ik vorig jaar. Nog één jaar en dan heb ik de tien "vol", een decennium! Een mooi moment om te stoppen, om iets af te sluiten. Want daar hou ik wel van. Iets netjes afmaken. Ik had kunnen stoppen na een jaar, net als mijn broertje, of na vijf jaar..... Maar na zeven, of acht-en-een-half jaar? Nee, daar zou ik geen goed gevoel aan overhouden. Achterom kijkend besef ik dat ik al teveel zaken onaf heb achtergelaten..... Maar aangezien het volgens de Engelsman geen zin heeft om tranen te plengen over gemorste melk, parkeer ik deze maar in een uithoekje van mijn geheugen, zodat ik ze niet te vaak tegen kom. Ik poets liever mijn mooie herinneringen op......

Maar nu het moment daar is, moet ik bekennen dat voor mij stoppen misschien wel moeilijker is dan doorgaan.....

Nee, ik ben het schrijven niet moe. Dat is 't niet. En week in, week uit een verhaaltje opdissen gaat ook nog wel. Maar het laaghangend fruit is geplukt. De mooie herinneringen uit mijn jeugd die ik met u wilde delen zijn zo'n beetje op. En dan ben je voor je inspiratie toch voor een groot deel aangewezen op wat er in de wereld en in de Nederlandse samenleving gebeurt. En ik weet niet hoe het met u is, maar daar word ik de laatste tijd niet ècht vrolijk van.

Tien jaar Schildersverdriet bleek óók tien jaar Rutte. Dat gaat je niet in de kouwe kleren zitten.....

Dan wordt het moeilijk om elke week een leuk, opbeurend verhaaltje bijeen te sprokkelen. Het huidige tijdsgewricht biedt daarvoor maar weinig aanknopingspunten en dan moet je op gaan passen dat je niet in die algehele treurnis wordt meegezogen. Dat gaat uiteindelijk je goede humeur aantasten. En dat wil ik niet.

Daarom laat ik het wekelijks verschijnen van een Schildersverdrietje los.....

538 Verhalen......

Da's best veul!

Allerlei verhalen, waar ik zo af en toe doorheen struin. Een soort back-up van mijn herinneringen van de afgelopen tien jaar. Altijd handig als je wat ouder wordt. 

Als je dan zo door het verleden scrollt zie je de veranderingen die plaats vonden. In de wereld, in de maatschappij, in jezelf......

Langzaam verzamelde zich een vaste schare van lezers en lezeressen die af en toe, met zekere regelmaat of hondstrouw wekelijks mijn blog bezochten. Zo leerde u mij een beetje kennen. En ik u, als u een reactie achterliet of mij aansprak op straat of bij de grootgrutter om enige kanttekeningen te plaatsten bij een door mij geponeerde stelling of mening. Ik heb het altijd zeer gewaardeerd en heb ervan genoten.

Mijn Schildersverdrietjes laat ik achter op het internet, voor iedereen te lezen......

 

Ik sluit niet uit dat er zo af en toe nog een "Schildersverdrietje" zal verschijnen. Maar alleen nog als het zo uitkomt. Als ik wèrkelijk iets kwijt wil! Als ik een leuk, vrolijk of opbeurend verhaal te vertellen heb, of als er vanuit de krochten van mijn geheugen alsnog een herinnering opdoemt die ik graag met u wil delen. 

En het zou ook zo maar kunnen dat een diepgaand gesprek, gevoerd op een mooie zomeravond met mijn goede vriend Joris, leidt tot een mooi verhaal......

Je weet maar nooit.....

Misschien..... Zo af en toe......

Ik hef het glas en drink op uw gezondheid en wens u een corona-vrij, voorspoedig en gelukkig 2022 toe. 

Ook namens Joris!

Op de valreep.....

Kerstengel

In de kerststal mogen de engel en de ezel niet ontbreken. Ze zijn een onlosmakelijk onderdeel van het Kerstverhaal. Dus, Willem en Thierry, jullie horen erbij!

Kerstmis komt dit jaar precies op tijd, want het is van groot belang dat allen weer even de boodschap van Kerst onder de neus gewreven krijgen: "Vrede op aarde voor alle mensen van goede wil." Dat we allemaal eens even goed in ons binnenste kijken: Zijn wij, ben ik nog wel van Goede Wil?

En nou heb ik het even niet over "Witte Willy", over Willem of die andere Willy, wiens Kersttoespraak overigens in vergelijking met vorig jaar een verdacht hoog copy-paste karakter had. 

Maar ja, of je hem dat kwalijk mag nemen? 

Zag 's middags op Eerste Kerstdag in een programma van MAX ook nog even Erica Terpstra langskomen. Gezeten op een stoel die een vergelijking met het zitmeubel uit de troonzaal glansrijk kan doorstaan, sprak zij "den volke" op moeder-majesteitelijke wijze toe.

Ik bracht mijn hand naar mijn voorhoofd en sloeg de ogen neer en kreunend vormden mijn lippen de woorden: "Mijn God....."

Was het werkelijk nodig om tijdens het Kerstdiner het aantal deelnemers te beperken tot vier om verdere verspreiding van de Omikronmutatie een halt toe te roepen? Of was het de inschatting van het OMT dat bij grotere gezelschappen een uit de hand lopende discussie tussen voor- en tegenstanders van vaccinatie onvermijdelijk zou zijn, wat zou kunnen leiden tot huiselijk geweld, waarbij tegenstanders elkaar met kalkoenpoten om de oren zouden meppen. Of erger.

Ach, ach, in welk een wereld leven wij.....

Barnevelders, die als kippen zonder kop de corona maatregelen aan hun laars lappen en een beroep doend op "de vrijheid van godsdienst" tóch in groten getale het Kerstfeest in hun kerkgebouw willen vieren en zo blijk geven van het schijt hebben aan het "heb uw naaste lief gelijk uzelf".

Dierenactivisten die op de dag voor Kerstmis op 75 plaatsen dode biggetjes en konijnen achterlaten om mensen bewust te maken van het dierenleed in de voedselindustrie. Prima hoor, maar moet dat op deze manier? De biggetjes blijken trouwens doodgeboren dieren die door de dierenactivisten zijn ontvreemd uit tonnen die stonden te wachten om opgehaald te worden door een destructiebedrijf.

Ik schud meewarig het hoofd.......

Ik hoop in ieder geval dat u het kerstdiner in vrede hebt kunnen nuttigen. Als u enige voorzichtigheid hebt betracht in de keuze van gespreksonderwerpen, dan is dat vast wel gelukt. Er zijn tenslotte nog altijd veel meer zaken die ons verbinden dan die ons uit elkaar drijven. En daarbij, verschil van mening is de brandstof voor een gezonde discussie. En, zo u wilt, blijf halsstarrig vasthouden aan uw standpunt, maar toon wel respect voor de mening van uw andersdenkende opponent.....

Dan wordt het uiteindelijk voor iedereen:

                    Een vredig en vreugdevol Kerstfeest.......

Joris 18

Wachten op een wondertje    

Het is nog vroeg als ik donderdagmorgen de gordijnen openschuif. In het oosten kleurt de lucht zacht oranje als aankondiging van een mooie, nieuwe dag. Het is windstil en een dunne, diffuse mistdeken ligt over het land. Aan de overkant van de weg ontwaar ik een kleine gestalte, handjes op de rug, zijn blik gericht op het weidse landschap. Joris is er ook al vroeg bij vanmorgen......

Ik stap in m'n schoenen en ga naar buiten. Het is fris, maar windstil, wat de kou dragelijk maakt. Stilletjes steek ik over en ga naast mijn vriend staan.

"Ik hoorde je echt wel aankomen, hoor.", zegt hij, zonder op te kijken.

Ik reageer er niet eens meer op. Telkens weer verbaast hij me. Kabouters hebben blijkbaar een bovenaards goed gehoor, wat ook nog eens tot op hoge leeftijd niet aan scherpte inboet, terwijl ik moet bekennen dat het bij mijzelf de laatste jaren wel wat minder wordt.

Niet alleen dat je het zelf merkt, je wordt er ook regelmatig op gewezen.

"Je wordt doof, pa!"

"Wat zeg je?" Ik doe maar net of ik ze niet hoor......

"Het voelt een beetje als vorig jaar, vind je niet?", vraag ik Joris, die zijn pijpje opzoekt.

Hij klopt hem uit op de hak van zijn slof. "Hoe bedoel je?", zegt hij en inspecteert fronsend de kop van de pijp alsof hij zich afvraagt of het tijd wordt om hem te vervangen of alsof hij overweegt om te stoppen. Hij besluit te stoppen. Niet met roken hoor, nee, hij stopt zijn pijpje met een plukje tabak uit het buideltje dat altijd aan zijn riem bungelt.

"Nou, met corona. Het is net alsof we weer terug zijn bij af. Net zo ver als een jaar geleden. En ondanks de verkiezingen in maart zitten we ook nog met hetzelfde kabinet als vorig jaar."

Joris steekt zijn vingertje op en kijkt me vanonder opgetrokken wenkbrauwen aan.

"Demissionair hè, demissionair! Al lijkt het erop dat er in het nieuwe jaar gewoon wordt doorgegaan met het huidige kabinet. Ze dronken een glas, ze deden een plas......"

Hij steekt de brand in zijn pijpje en draait z'n blik weer naar de polder en zegt peinzend, voor zich uit starend: "Nou ja, er wordt in ieder geval flink met geld gesmeten... èn er komen nieuwe bewindslieden..."

"Ach, schei nou toch uit Joris! Nieuwe bewindslieden! Het gros zal wel terugkeren en Rutte blijft ook gewoon zitten. Trouwens, de samenstelling van het oude kabinet wisselde óók bijna elke maand! Dus wat dat aangaat, blijft alles bij hetzelfde. Rutte begint zelfs Trumpiaanse neigingen te vertonen. Wie niet naar zijn pijpen wil dansen, wordt gewoon het kabinet uitgeflikkerd! Kijk maar naar Mona Keijzer!

En wat dat geld smijten betreft, Rutte heeft een heleboel toezeggingen gedaan om toch maar alsjeblieft door te mogen. Denk jij werkelijk dat er van die plannen ook maar een spaan terecht komt? Als puntje bij paaltje komt haalt-ie gewoon zijn plankje op en heeft-ie er geen actieve, of een 'verkeerde herinnering' aan. Beloften van Rutte!!! Hou nou toch op, man!"

Ik loop echt helemaal leeg. Dat positieve gel* van Joris kan ik nu echt niet hebben.

Joris draait zich glimlachend naar mij om. "En waaróm heeft-ie al die toezeggingen gedaan?"

"Om te blijven zitten natuurlijk! Denk jij nou echt dat àlle problemen die zijn ontstaan onder Rutte I, II en III door diezelfde Rutte opgelost gaan worden?"

"Nee, natuurlijk niet!", zegt hij grijnzend. "Maar waaróm wil hij blijven zitten?!?"

"Om eh......" Ja, daar heb ik zo een-twee-drie geen antwoord op.

"Omdat-ie niet anders kàn, niet anders wìl, niets anders dùrft! Hij heeft de kansen, die zeker langs kwamen, om iets anders te gaan doen, voorbíj laten gaan! Hij zit aan die baan vastgebakken en is als de dood om hem te verliezen. Dan heeft-ie niks meer!"

"Maar da's toch sneu!", roep ik uit.

"Natuurlijk is dat sneu!", zegt Joris. "Daarom is een beetje medelijden met deze man wel op zijn plaats. Hij zègt dat-ie de problemen op wil lossen, maar heeft niet in de gaten dat hij zèlf onderdeel is van de problemen. De afgelopen jaren heeft-ie alleen door liegen, bedriegen en het doen van valse beloften krampachtig zijn baantje kunnen behouden."

"Ja, en nou is het hem wéér gelukt!", zeg ik. "Nou ja, voorlopig althans. Kijk, ik acht de coalitie-onderhandelaars intelligente mensen en daarom begrijp ik niet dat zij zich wederom door Rutte in het pak hebben laten naaien."

"Intelligentie is geen garantie dat je geen onverstandige keuzes of beslissingen zal nemen, jochie. Kijk naar de mensen die achter Willem Engel of Baudet aanlopen. Dat is echt niet allemaal dom volk. Daar zitten echt hele slimme mensen bij. Tja, waarom ze dan toch het gedachtengoed van dit soort figuren aanhangen, is mij ook een raadsel......"

Joris stopt zijn pijpje weg. De wereld wordt langzaam lichter.....

"Ik heb het idee dat Mark best een aardige vent is", zegt Joris, "maar eigenlijk is het een zielige figuur. Geen vrouw, geen kinderen, geen hond, geen kat,..... zelfs geen hàmster..... niets....."

"Het schijnt dat hij nogal wat vrienden heeft.", zeg ik.

Joris grinnikt. "Ik denk dat Mark Rutte meer vrienden heeft dan de Minister-president van Nederland....."

"'We moeten maar hopen op een klein wondertje.", zegt Joris. "Anders staan we hier volgend jaar weer, nog steeds in lock down, te mopperen op Rutte."

"Geloof jij in wonderen dan?", vraag ik.

"Jij niet dan?" Joris kijkt me verbaasd aan. "Vorige week nog! Met Max! Was dat geen wonder? En in je allereerste blog schreef je dat je goede voornemen was om te stoppen met roken. Uiteindelijk is dat, zij het jaren later, toch gelukt! Was dat geen wonder dan?"

"Tja, dat wel...."

We steken de weg over en stappen mijn achtertuintje in. 

"En jij? Ga jij stoppen?", vraag ik.

"Da's een goed idee!", zegt Joris en zoekt zijn pijpje weer op.

"Ik zie het al", zeg ik lachend. "Ook dààr is een klein wondertje voor nodig."

De zon breekt definitief door en verdrijft de laatste mistflarden. Hij belooft ons een stralende dag tussen al die grauwe decemberdagen door. Vanmiddag lekker op de fiets naar Leiden, mijn 'boostertje' halen.

Ik verwacht er geen wonderen van, maar het kan zeker geen kwaad.....

It ain't over till the fat lady sings

En toen..... zette Nicholas Latifi zijn bolide tegen de muur.....

Ik weet nog waar ik was, die 15e mei 2016. De dag dat Max Verstappen zijn eerste overwinning in de koningsklasse van de autosport behaalde. Niet omdat ik zo'n geweldig geheugen heb hoor, maar omdat ik het toen opgeschreven heb (Een vier). 

En ik zal ook altijd weten waar ik was op 12 december 2021, de dag dat Max wereldkampioen werd in de Formule I. En hoe!

Ik was bij Pieter en Laura om (verlaat door corona) de verjaardag van Pem te vieren. Ondanks alle feestelijkheden stond natuurlijk de TV aan om de ontknoping van een ongemeen spannend Formule I seizoen mee te maken. Naarmate de wedstrijd vorderde zakte de aandacht langzaam weg. Het was een ongelijke strijd. De bolide van Hamilton was gewoon veel sneller dan de RedBull van Verstappen. Max was al begonnen met een prutstart en Hamilton kwam ook nog eens weg met een staaltje "foul play" (bochie afsnije) nadat Max hem had ingehaald in de eerste ronde. Kortom, het zat weer eens niet mee en het leek weer zo'n dag te worden.....

Maar vijf ronden voor het einde verscheen de safetycar op het circuit, waardoor alles ineens de kant van Max opviel!

Plots was de aandacht er weer en we volgden gebiologeerd de verrichtingen van de coureurs op het scherm. Toen Max de finishlijn als eerste overschreed, barsten wij los in een uitbundig gejuich wat, naar later bleek, hond Sjaakie spontaan de controle over zijn blaas deed verliezen.....

De vreugde uitbarstingen in studio's en alom in den lande waren ongekend en deze wonderbaarlijke ontknoping van het Formule I seizoen 2021 zal tot in lengte van dagen gekend worden als "Het Mirakel van Abu Dhabi". Dat de teleurstelling in het Mercedes-kamp groot was is begrijpelijk en terecht. Lewis Hamilton had enige tijd nodig om zijn verlies te verwerken, maar toonde zich een groot sportman door Max Verstappen te feliciteren met de overwinning. Zelfs Mercedes-baas Toto Wolf, die in eerste instantie in woede ontstak omdat de afloop van de race niet reglementair verlopen zou zijn, feliciteerde Max per SMS nadien met de mededeling dat zijn overwinning welverdiend was. Ach, in je teleurstelling zeg je soms dingen waar je later spijt van hebt, toch?

Niettemin tekende Mercedes wel protest aan, wat later op de avond werd afgewezen. Maar.... ze zijn in hoger beroep gegaan en al gelooft niemand in een terugdraaien van de einduitslag, it ain't over till the fat lady sings......

's Avonds, in de nabeschouwing bij Studio Sport, sprak Jan Lammers zijn teleurstelling uit over de "fans", die Hamilton uitfloten toen hij voor de microfoon verscheen om zijn zegje te doen na de wedstrijd. Lammers sprak wijze woorden toen hij aangaf dat juist de grootheid van Hamilton Max tot het uiterste gedreven had, waardoor zijn overwinning zoveel glansrijker was. "Juist door hun onderlinge tweestrijd maken ze elkaar beter."

Lammers heeft gelijk. Wat meer respect voor de tegenstander wordt node gemist. Vooral in de sportwereld, waar toch het woordje "sportiviteit " aan gelinkt is. Terwijl dat wederzijds respect er onder de sporters meestal wel is, ontbreekt het vaak bij de zogenaamde "supporters".

Bij het praatprogramma van Humberto Tan zit een jongedame die de grofste scheldpartijen, verwensingen en bedreigingen naar het hoofd geslingerd krijgt van "zogenaamde Max-fans", alleen omdat ze in 2017 een fanclub oprichtte voor Lewis Hamilton en daar nu de voorzitter van is. Je vraagt je toch werkelijk af hoe het kan, dat dit soort hersenloze randdebielen vrij rondloopt. Afjagen dat tuig en hen vogelvrij verklaren op het gebied van privacy wetgeving. Met foto, naam en toenaam in de media! 

Zondag de klassieker Feyenoord-Ajax. Altijd leuk. Ik ben Ajax-fan, maar daarom heb ik absoluut niets tegen Feyenoord-fans. Of tegen fans van Utrecht, NAC of Roda JC. Nee, waarom?

Het geeft juiste extra spanning als je cluppie tegen een "goeie" moet en je bent superblij als ze dan nog winnen ook! Een plagerig Appje naar je broer of zoon, die voor de tegenstander zijn, moet dan kunnen. En als mijn ploegie verliest, accepteer ik het plagerijtje van hún kant met een lach.

Feyenoord-Ajax, Ajax-Feyenoord. Wedstrijden waar al jaren supporters van de tegenstander geweerd worden omdat dit in het verleden te vaak in ongeregeldheden uitmondde. Niet tussen de echte supporters natuurlijk, maar tussen de idioten die zich "supporter" noemen, maar alleen uit zijn op matten en rotzooi trappen. Doordat slimme camera's het steeds lastiger maken om in de stadions anoniem vechtpartijen uit te lokken, manifesteren deze "voetbalsupporters" zich steeds vaker als kapers van demonstraties, waar zij de strijd aanbinden met de politie. Hersenloze randdebielen......

De formerende partijen zijn eruit!

Woensdag wordt het regeerakkoord gepresenteerd! Tenminste, als de coalitiepartijen allen hun fiat er aan geven. Dus.....

It ain't over till the fat lady sings.

Kiftende kerels en kijvende wijven

Het schijnt er uiteindelijk dan toch nog van te komen. Aanstaande woensdag denken de formerende partijen een coalitieakkoord naar buiten te brengen, waarna de vervolgstappen genomen kunnen worden om te komen tot een nieuw kabinet. Nou ja, nieuw..... Het wordt meer: "oude wijn in nieuwe zakken" of misschien beter: "oude wijn in ouwe zakken", want het zou zo maar kunnen, dat we bij de 1-jarige verjaardag van het demissionaire kabinet (15 januari), getrakteerd worden op een "nieuw" kabinet dat steunt op dezelfde vier coalitiepartijen en aangevoerd wordt door dezelfde minister-president.

En dat, terwijl het voor vriend en vijand duidelijk was dat de belastingdienst onder Rutte III (en de Rutte kabinetten daarvóór) er een enorme puinhoop van had gemaakt en dat een halve waarheden en hele leugens verkondigende minister-president, met ook nog eens een falend geheugen, zijn geloofwaardigheid volledig verspeeld had. Na de val van het kabinet werd Mark Rutte door iedereen uitgekotst en meerdere coalitiepartijen lieten weten: "Nooit meer met Mark Rutte!"

Maar zie, een falend geheugen bleek een nationaal probleem, want twee maanden later, bij de verkiezingen van maart, werd de VVD van meneer Rutte doodleuk wéér de grootste partij. Hoewel ik zelf geen VVD stem, kàn ik me voorstellen dat een groot deel van het Nederlandse volk het gedachtengoed van de VVD aanhangt en daarom deze partij haar stem gaf. De heer Rutte vertaalde deze uitslag echter als zou een groot deel van de bevolking best tevreden zijn met hem als minister-president. Een conclusie die ik persoonlijk aanvechtbaar acht......

We kennen allemaal het verhaal.

Na bijna een jaar formeren, wat ontaardde in blunders, liegen, bedriegen, kiften, kijven, uitsluiten en zwart maken, zijn we uiteindelijk terug bij af. En nu moeten wíj geloven dat deze vier partijen een degelijk kabinet kunnen vormen dat in staat is om de vele grote problemen waarvoor we ons gesteld zien, op te lossen.......?

Om eerlijk te zijn, ik heb er geen enkel vertrouwen in.

Een jaar geleden struikelde Rutte III over de kinderopvang toeslagen affaire en het demissionaire kabinet is niet in staat gebleken om in het afgelopen jaar de problemen op te lossen en de gedupeerde ouders schadeloos te stellen. Ook de afhandeling van de schade die de Groningers leden door de gaswinning is een gebed zonder end. De schrijnende personeelstekorten bij politie, zorg en onderwijs, de stikstofcrisis, de volledig vastgelopen woningmarkt zijn ontstaan ten tijde van opeenvolgende kabinetten Rutte. En nu zal een nieuw kabinet Rutte IV alles oplossen?

Rutte belooft dat hij het allemaal anders gaat doen. Nou, als Mark Rutte dat belóóft, dan weten we in ieder geval, dat dàt niet gaat gebeuren.......

Het nieuwe kabinet Rutte IV krijgt voor de helft vrouwen als bewindspersonen, tenminste, dat is de belofte. Maar hoe zwaarwegend beloften zijn in de politiek (zeker als ze van Mark komen) is hierboven reeds gememoreerd, dus pin mij er niet op vast.

In 2017, bij de vorming van Rutte III, gaf Mark aan, kwaliteit te laten prevaleren boven het man of vrouw-zijn. Op zich vind ik dit een gezond standpunt. Maar als Mark dit ook werkelijk had toegepast, was hij ongetwijfeld tot een eerlijker verdeling gekomen. Trouwens, zo kwalitatief hoogstaand bleken zijn keuzes niet, want gedurende de rit sneuvelden heel wat bewindspersonen. Zij werden vervangen en wat was uiteindelijk het resultaat van die stoelendans? Per 20 januari 2021 was de man/vrouw verhouding in het (inmiddels) demissionaire kabinet 50/50..... 

Man en vrouw zijn gelijkwaardig en dienen daarom in bestuurlijke organen evenredig vertegenwoordigd te zijn. Toch zijn er, ook in Nederland, nog altijd partijen en stromingen die de vrouw een ondergeschikte rol toebedelen.

Dat vrouwen werkelijk gelijkwaardig zijn aan de man, werd deze week pijnlijk en op treurige wijze duidelijk tijdens een debat over (jaja!) emancipatiezaken. Voorzitter van het debat Ockje Tellegen (VVD) kreeg het aan de stok met Sylvana Simons (Bij1), wat uitliep op een woordenwisseling die kan worden weggeschreven onder het kopje "kijvende wijven". Hun optreden deed beslist niet onder voor de platvloerse en respectloze prestaties van sommige mannelijke leden in ons parlement. De namen mag u zelf invullen.

Dus, Mark, als je nog op zoek bent naar vrouwelijke VVD ministers voor je nieuwe kabinet, sla Ockje maar over......

Het is diep treurig dat een flink aantal van onze volksvertegenwoordigers zich niet of nauwelijks inzet voor de belangen van ons land en haar bevolking, maar alleen bezig is met zijn of haar eigen ego'tje of idee-fixe.

Tegen een riant salaris overigens.........

Gelovigen en ongelovigen

Manipulatie is al zo oud als de mensheid. Was het niet Eva die Adam overhaalde om een hap van de appel te nemen? En dat was nog maar het begin......

Manipuleren is het verhullend overtuigen van iemand, zodat diegene zich zal vormen naar de wensen van de ander. Dat daarbij de waarheid soms wat wordt opgerekt, laat zich raden. En dat hoeft niet altijd met kwade bedoelingen te zijn, hoor. Verre van dat. Als jong kind werd mij verteld over de Bullebak, om mij toch vooral uit de buurt van de gevaarlijke slootkant te houden. Een leugentje om bestwil.

Ouders maken hun kinderen wel vaker wat wijs. Dat ze een beetje rustig moeten doen, omdat mamma hoofdpijn heeft, bijvoorbeeld. Een leugentje dat soms ook wordt ingezet tegenover de partner, zij het om andere redenen.....

Wat te denken van Sinterklaas! We vieren vandaag met pakjesavond zijn naamdag op 6 december. Wie is er niet opgegroeid met de Goedheiligman, (toen nog) omringd door zijn kleurrijke medewerkers. "Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe". Vele ouders maakten (en maken nog) maar wat graag gebruik van dit "leugentje" om hun kroost enigszins in het gareel te houden. Manipulatie!

Je hoort wel zeggen dat de Zwarte-Pieten-discussie het einde van het Sinterklaasfeest gaat betekenen. Nou, geloof dat maar niet. Dat laten midden- en kleinbedrijf echt niet gebeuren. Die zullen het feest blijven pushen om ons te verleiden tot het kopen van cadeautjes voor elkaar, om zo hun winsten te bestendigen. Hoe ze dat gaan doen? Reclame! Het ultieme voorbeeld van manipulatie. Reclamejongens zijn gewoon beroeps manipulators die daar een dik belegde boterham mee verdienen.

Ons hele leven, al ons doen en laten, is doordrenkt van manipulatief gedrag. Het ligt in onze genen besloten, iedereen is ermee behept en zal het aanwenden. Meestal onbewust, soms bewust. Bij het zoeken naar een partner zal de mens (en menig dier) zich van zijn beste kant laten zien, zijn of haar beste beentje voorzetten en eventuele tekortkomingen verdoezelen, dit om mogelijke kandidaten te imponeren. 

Manipulatie is een overlevingsstrategie in het evolutionaire proces. Het is niet altijd de sterkste, maar vaak de sluwste en slimste die via manipulatie bondgenoten aan zich weet te binden en zich zo verzekert van de macht binnen de stam, de gemeenschap, het land. Eenmaal aan de macht kan dit uitgroeien tot machtswellust wat bij onvoldoende tegenkrachten kan ontaarden in dictatoriaal gedrag.

De voorbeelden zijn legio. Kijk naar de geschiedenis, lees elke roman, elk verhaal. Fictie of non-fictie; alles draait om manipulatie.

Door "influencers" wordt alles uit de kast getrokken om bepaalde producten of meningen te propageren en bepaalde merken liften graag mee op de populariteit van deze "maatschappij-idolen". Behalve als die natuurlijk iets zeggen wat de winstmarges negatief zou kunnen beïnvloeden, dan haken ze gauw af en trachten de goegemeente te 'manipuleren' met statements waarin duidelijk gemaakt wordt dat zij wèl deugen.....

Dus kom niet aan met het verwijt dat ik mij laat manipuleren, als mijn mening niet strookt met de uwe. Ik lààt mij niet manipuleren, maar ik zal niet ontkennen dat het toch gebeurt. Het overkomt me, omdat ik, als ik voor mijzelf ergens een mening over wil vormen, naast eigen ervaringen en waarnemingen, altijd afhankelijk zal zijn van informatie van anderen. Informatie die ik zoek en vergaar bij personen waarvan ik denk en verwacht dat zij meer over het onderwerp weten dan ik. 

Dus als het gaat over een moeilijk te bestrijden virus, dan hecht ik meer geloof aan het oordeel en de mening van virologen, immunologen, epidemiologen of andere artsen en verpleegkundigen, dan aan die van een dansleraar of een politicus. 

Zelfs Dhr. Paul Frentrop, fractievoorzitter van FvD in de Eerste Kamer, zegt dat het in deze zaken verstandiger is om te luisteren naar een medicus dan naar een politicus.

Of ik het gelijk, de waarheid aan mijn zijde vind? Dat weet ik niet. Want het is heel goed mogelijk dat mijn mening mede gevormd is door gemanipuleerde informatie. 

Dat geldt trouwens ook voor uw mening. En voor de mening van de dansleraar en de politicus.

Ach, het is maar 'n mening. En daarbij, de waarheid bestaat niet......

Wat ik vind? Mijn mening?

Ik kan slechts weergeven hoe ik er nú over denk. Morgen kan het anders zijn, want ik zal zoveel mogelijk proberen mijn mening bij te stellen als daar aanleiding toe is.

Ik maak mij zorgen om de tweedeling die is ontstaan in onze samenleving door de corona pandemie. Gelovigen en ongelovigen, een tweedeling die zich verder verdiept, omdat bijna iedereen in zijn "eigen gelijk" blijft hangen. Men is drukker met het verkondigen van de eigen mening, dan met het luisteren naar en lezen van nieuwe inzichten, nieuwe onderzoeken en andere informatie die aanleiding geven tot het herzien, het bijstellen van die mening.

Wie er schuld hebben aan de momenteel overvolle verpleegafdelingen en IC's in de ziekenhuizen?

Wij allemaal.

De gevaccineerden, omdat zij zich na die vaccinatie onaantastbaar waanden voor het virus en niet langer beschermende maatregelen in acht wilden nemen en hun vrijheid terug eisten.

De politiek, omdat zij zwichtte onder druk van de publieke opinie en te snel de corona maatregelen los liet. Dat zij de gevaccineerden onvoldoende duidelijk maakte dat zij nog steeds besmet kunnen raken en dan het virus door kunnen geven (wat dus ook gebeurde).

De gezondheidsraad, die een verkeerde inschatting maakte met betrekking tot de booster-vaccinaties. (De shit die Hugo de Jonge op dit punt over zich uitgestort krijgt, is daarom niet geheel terecht. Hij volgde, vertrouwend op de deskundigen, slechts hun advies.)

Degenen die in vrijheid kiezen om niet gevaccineerd te worden. Hun goed recht, maar kijk niet weg voor de consequenties van jouw keuze.

Hoe het verder moet? Ik weet het niet.

Ik weet in ieder geval wel, dat het invoeren van een G2 beleid alleen maar zal leiden tot een verdere polarisatie binnen onze samenleving, terwijl het bar weinig op zal leveren als de algemene corona maatregelen te vroeg worden losgelaten of niet worden nageleefd, want dan zal het virus gewoon blijven rond gaan onder de gevaccineerden.

Vaccinatieplicht? Laten we hopen dat het zo ver niet gaat komen. De discussie aangaan met notoire anti-vaxxers en virus-ontkenners, om hen alsnog tot andere inzichten te brengen, is volkomen zinloos. Geloof me, ik heb het geprobeerd. Maar er is nog een grote groep van twijfelaars die te overtuigen is. 

Wat misschien nog helpen kan?

Ik stel voor, dat iedereen tot het einde van 2021 zich nog gratis kan laten vaccineren. Daarna moet voor een eerste inenting gewoon de kostprijs betaald worden. Nee, geen torenhoge bedragen die gezien kunnen worden als straf, maar gewoon de kosten van het vaccin plus de personeelskosten om de vaccinatie te zetten. Lijkt me fair en absoluut verdedigbaar, toch?

Zou best nog wel eens wat zuinige Nederlanders over de streep kunnen trekken.....

En voor degene die er dan nòg voor kiest om zich principieel niet te laten vaccineren.......

Laten we voor hem of haar hopen en bidden dat hij/zij niet besmet raakt.